Πέμπτη 26 Μαΐου 2016



'Έπειτα, το ράψιμο, μικρούλι ακόμα μαζί με τη μαμά μου στη σχολή όπου μάθαινε κοπτική-ραπτική, κι αργότερα στη βιοτεχνία της, ε, αυτό το ήξερα ανέκαθεν. Όμως οι βελόνες του πλεξίματος, αυτές οι άτιμες πάντα μου ξέφευγαν, μου ξεφεύγουν για πάντα''

Το βιβλίο της Γιούλης Βολανάκη είναι κέντημα ή μάλλον στραβοβελονιά.

Θα το παρουσιάσουμε με τον Βασίλη Μανουσάκη την επόμενη Τρίτη και η χαρά μου είναι μεγάλη.

Τρίτη 17 Μαΐου 2016

Τον καιρό που μ’ αγαπούσες με ρωτάς ένα πρωί
στην κουβέντα μας επάνω τ’ είναι άραγε η ζωή
τότε γύρισα και σού’ πα γι’ άλλους είναι το κρασί
γι’ άλλους δόξα γι’ άλλους πλούτη μα για μένα είσαι εσύ

Τώρα που άλλαξε η καρδιά σου κι έναν άλλο αγαπάς
απορείς μου λεν ακόμη η δική μου πως χτυπά
μήπως τάχα σαν κι εμένα δεν είν’ άνθρωποι πολλοί
από μέσα πεθαμένοι και απόξω ζωντανοί

Aττίκ

Δευτέρα 16 Μαΐου 2016

Το ποίημα, απ΄την επόμενη συλλογή στα σκαριά
 "Της καρδιάς, του ζωτικού οργάνου" στο #Andro.

Θερμές ευχαριστίες στον Γιάννη Τζανετάκη για την τιμή
και στο Νίκο Βρεττάκο για την φωτό!


http://www.andro.gr/empneusi/charis-kontou/

Τετάρτη 13 Απριλίου 2016

το προμοτάρω διαρκώς
αλλά ο Matt Elliott είναι τεράστιος καλλιτέχνης
 the calm before
όλο το νέο άλμπουμ 
https://www.youtube.com/watch?v=5hVZvrKu6oM

Τετάρτη 6 Απριλίου 2016

Ανέκδοτα ποιήματά μου, απ' την επόμενη συλλογή στα σκαριά.

εδώ στον Αναγνώστη, μεταξύ δύο εκλεκτών.

http://www.oanagnostis.gr/tris-nei-piites/

Δευτέρα 21 Μαρτίου 2016

Η Ζυράννα Ζατέλη γράφει για τον Κωστή Παπαγιώργη.

Σήμερα νομίζω ταιριάζει στη μέρα της ποίησης και των ποιητών η αίσθηση που το κείμενο δημιουργεί: 

"Τώρα πλάκα μου κάνεις, βρε Ζυράννα, που θα γράψεις κάτι για μένα επειδή πέθανα; Για σοβαρό άνθρωπο σε είχα."

Παρασκευή 18 Μαρτίου 2016

Τετάρτη 2 Μαρτίου 2016

Αλίμονο. Aλίμονο. Αλίμονο. Aλίμονο.

Αλίμονο Φως
αβάσταχτο του Ήλιου
κι εσύ Γη
δείτε... δείτε...

...αυτή τη γυναίκα
τη φόνισσα παιδιών.
Αλίμονο. Δείτε... δείτε...

Ζήστε τη νύχτα
που δε χαράζει
γιατί σκοτώνουν την αυγή.
Αλίμονο. Δείτε... δείτε...

Κι εσύ
σπέρμα χρυσό του Ήλιου
ρίζα Θεών,
εσύ αθάνατη ψυχή,
αλίμονο.
Κινδυνεύεις να ξεπέσεις
στο άθλιο γένος των θνητών.
Αλίμονο. Δείτε... δείτε...
Αλίμονο Φως.

Φως παιδί βουβό
του Δία φώτισε...
Φώτισε, πράυνε της μάνας τη μανία,
διώξε μακριά από το σπίτι αυτό
την άδικη Ερινύα.
Αλίμονο. Δείτε... δείτε...

Εσύ που σώθηκες
από τις σκιερές τις Συμπληγάδες,
μάταια εμόχθησες για τα παιδιά σου;
Μάταια τα έσπρωξες έξω από την κοιλιά σου;
Δε σπάραξες; Δεν πόνεσες, όπως όλες οι μανάδες;
Μαύρη χολή ελέρωσε την καθαρή καρδιά σου.
Αλίμονο.

Αχ δυστυχισμένη εσύ,
άτυχη γυναίκα,
αλίμονο.

Είσαι από πέτρα;
Είσαι από σίδερο;
Αλίμονο.


Γιώργος Χειμωνάς

Σάββατο 27 Φεβρουαρίου 2016

Έρχεται η μάνα μου

Έρχεται λέει στον ύπνο μου συχνά και λυπημένη σαν αγνώριστη, σχεδόν δεν τη γνωρίζω αν δεν ακούσω πρώτα τη φωνή της΄στα νύχια της βαδίζοντας και αργά μη με τρομάξει ως το κρεβάτι μου. Και σκύβοντας που αισθάνομαι τα χείλη της σαν χνούδι τόσο τρυφερά πάνω στο αυτί κι η ανάσα της με αγγίζει μόλις κι έτσι σκύβοντας μου ψιθυρίζει ότι "δεν είναι τ' όνομά σου αυτό, αλλιώς σε βάφτισα, και ακόμα σου έχω φυλαγμένα τα μαλλιά μία τούφα τέφρα πίσω απ' το εικόνισμα", μου λέει και το προφέρει τόσο σιγανά που δεν το ακούω, αλλά τι όνομα απαλό, σκέφτομαι μες στον ύπνο μου, τι όνομα ωραίο και απαλό, μα πάντα το πρωί το έχω ξεχάσει.

Κώστας Γ. Παπαγεωργίου
[περιοδικό 'Η Λέξη', τεύχος 183, Γενάρης-Μάρτης 2005]

Πέμπτη 25 Φεβρουαρίου 2016

Ιστορίες


Ι. Πολλοί άντρες στην πλατεία, πολύς ήλιος, κάλτσες που φτάνουν ως τους βουβώνες, μάλλινες. Πολύς ιδρώτας, πολλά κόκαλα, κι ένας κρατούσε ένα κουτί λουκουμιών κι έλεγαν πως μέσα είχαν βάλει το πνεύμα του Μιχαήλ Αγγέλου καταϊδρωμένο, ολόγυμνο. Το καπάκι του κουτιού ήταν τρυπημένο για ν’ ανασαίνει. Ώσπου να βασιλέψει ο ήλιος, ξεψύχησε.

ΙΙ. Ο Μιχαήλ Άγγελος έκλεισε στην μπομπονιέρα μέσα το αγαπητό του πνεύμα, γυμνό, ιδρωμένο, ηλικίας 18 ετών, ετρύπησε την μπομπονιέρα για να αναπνέει κατά τη διάρκεια του μεγάλου απογεύματος της Αναγεννήσεως, μακριά από τη θάλασσα. Ο ήλιος λατρεύει αληθινά τα σίδερα και τα φιλεί κάθε βράδυ που πάει να κοιμηθεί.

ΙΙΙ. Εκεί που στρίβει το τραμ κοντά στη θάλασσα, σ’ ένα υπόγειο παρουσιάστηκε ο δωδεκαετής Χριστός υπό μορφήν κοριτσιού από την Κρήτη ή το Τσιρίγο. Το στόμα του μύριζε ανθότυρο.


Μάτση Χατζηλαζάρου

Τετάρτη 3 Φεβρουαρίου 2016

Τo πούσι - Νίκος Καββαδίας



Έπεσε το πούσι αποβραδίς

το καραβοφάναρο χαμένο

κι έφτασες χωρίς να σε προσμένω

μες στην τιμονιέρα να με δεις



Κάτασπρα φοράς κι έχεις βραχεί

πλέκω σαλαμάστρα τα μαλλιά σου

Κάτου στα νερά του Port Pegassu

βρέχει πάντα τέτοιαν εποχή



Μας παραμονεύει ο θερμαστής

με τα δυό του πόδια στις καδένες.

μην κοιτάς ποτέ σου τις αντένες

με την τρικυμία, θα ζαλιστείς.



Βλαστημά ο λοστρόμος τον καιρό

είν' αλάργα τόσο η Τοκοπίλλα

Από να φοβάμαι και να καρτερώ

κάλλιο περισκόπιο και τορπίλλα.



Φύγε! Εσέ σου πρέπει στέρεα γη

Ήρθες να με δεις κι όμως δε μ' είδες

έχω απ' τα μεσάνυχτα πνιγεί

χίλια μίλια πέρ' απ' τις Εβρίδες

Τετάρτη 27 Ιανουαρίου 2016

Δεν σκέφτομαι- άρα υπάρχω

Σε θάλασσα καλοκαιριού που ανάσκελα
Λυμένα πια τα μέλη και ανασαίνοντας
Αλμύρα ήλιου, ολόκληρος
Στο δαχτυλάκι το μικρό της άνωσης
Λιώνει το βάρος του μυαλού
Με απέραντο
Πορτοκαλί σκοτάδι που όρμησε
Ως τις κλειδώσεις
Τι εύκολα
Καθώς αδειάζει κάθε ιδέα
Κι ανάστροφα
Ρουφάει την άφατη ευφροσύνη
               του-να-μην,
Ώσπου ολοκάθαρα:

"Δ ε ν  σ κ έ φ τ ο μ α ι  -  ά ρ α  υ π ά ρ χ ω"

αστράφτοντας

καρφώθηκε στη σκέψη μου
η σκέψη


Αντώνης Φωστιέρης 
(από τη συλλογή Πολύτιμη Λήθη, 2003, εκδ. Καστανιώτης)

Τρίτη 12 Ιανουαρίου 2016

λαζάριστον αστέρι
το νέο αίμα φωτίζεις
με τα μάτια από κάτω
τρέχατε, τρέχατε στις εκκλησίες και στα μνήματα
εσύ και το άλλο παιδάκι

https://www.youtube.com/watch?v=y-JqH1M4Ya8